Festivalagenda Blog Zoek

Leestijd: 5 minuten. Afbeelding: Kaii Vanzet

Report over Wildeburg

Wildeburg 2018: Verdwalen, verkennen, verwonderen en vergeten te slapen

Door Welmer Laan op donderdag 19 juli 2018

Wildeburg, het festival vol geheimen, mooie stages, mooie mensen, fantastische muziek en een unieke sfeer. Laat ik maar met de deur in huis vallen: je moet hier een keer geweest zijn. Zo gestrest als het halen van een kaartje is, zo ontspannen is de sfeer op het festival.

Wildeburg1

Waar het voor sommigen op de vrijdag rustig opstarten is, nemen anderen een duik in het meer van Wildeburg. Ik begin, logischerwijs, mijn dag bij de Strandstage. Het is namelijk het eerste podium vanaf de camping gezien. Bikini's vliegen je om de oren. Bij de barren is het behoorlijk druk. Het personeel ziet er vrolijk, maar overwerkt uit. Dit blijft het gehele weekend eigenlijk zo. Het blijkt uiteindelijk echt het enige, maar wel belangrijke verbeterpunt voor de organisatie.

Vanaf de Strandstage is het verdwalen geblazen. “Chill dat ik er vorig jaar ook was” hoor ik mezelf nog denken. Kom ik toch van een koude kermis thuis. Het eerste podium dat ik herken is Hutje Mutje. Toch? Fuck. Radio de Koperen Hond. Ook sick, goed onthouden. Niet op de timetable, dus af en toe even langslopen kan zeker geen kwaad.

Rond 17:00 uur gaat het al goed los bij Moody Mehran op de Duinpan. Met een sterk staaltje kaart lezen en vooral een hoop geluk vind ik het podium. Voor wie vorig jaar ook op Wildeburg was komt dit podium als een welkome verrassing. Er staat een gigantische, houten, in tweeën gebroken piratenboot en een metershoge octopus. Sick. Moody Mehran opent het festival met een hoog feelgood gehalte: houseclassic Soul Central - Strings Of Life (natuurlijk de Danny Krivit re-edit) komt voorbij, om vervolgens door te gaan naar de italoclassic “MBO Theme” en een classic uit de disco hoek: Sheryl Lee Ralph’s “In The Evening”. Lekker begin van het festival. Mijn vrienden appen dat ze bij Nightwatch zijn, ook niet op de timetable. Ik doe een dappere poging maar weet de stage nooit te vinden.

Wildeburg2

In de avond besluit ik een rondje over de camping te lopen en ik loop een tent in met veel oude drukpersen. Hier blijkt de drukkerij van de Wildeburg Courant te zijn. De opperdrukker verteld me hoe het proces in zijn gang gaat. “Met deze stencilmachines uit de jaren ‘50 kun je een krant drukken, al kun je slechts één kleur tegelijk op het vel drukken. Nadat de bezoekers hun tekeningen of verhalen hebben bijgedragen, scheiden wij de kleurlagen. Hier maken we ‘masters’ van, zoals je dat noemt. De stencilmachines drukken vervolgens met de masters 1 kleur tegelijk op het papier, dus na drie keer door een stencilmachine heen geweest te zijn heb je één pagina in kleur gedrukt” Hoe vet. Dit zijn dingen die je nergens anders tegenkomt.

Als ik nog een stukje verder loop begin ik mensen toch maar te vragen of ze weten waar de Hutje Mutje stage is. Ik heb namelijk gehoord dat deze naar verluid beregezellige stage ergens op de camping zou moeten zijn. Na veel vragen weet iemand me in de goede richting te wijzen. Zo goed als onvindbaar. Toch staat het vol als ik er aankom en star-dj en goede vriend Iggy P blijkt te draaien. Afrohouse gemixt met italo en totaal foutloos. Hij vraagt of ik het laatste half uur met hem meedraai. Ehhh ja graag. Dit is typisch Wildeburg. Loop dat ene paadje in waar je nog niet in bent geweest, kom een verborgen stage tegen, heb de tijd van je leven. Lekker.

Het was geen geheim dat het Zaterdag overdag een topfestijn zou worden bij de Strand stage. Zon, zwemmen en discogrooves door Bonnefooi, Mr Mendel en Red Greg. Fantastich toch? Ik heb dan vandaag ook niet zoveel zin om te dwalen. Het strand van Wildeburg is een van de redenen dat je hier een keer heen wil. Na keihard verbrand te zijn loop ik met eerdergenoemde Iggy P over het terrein. Hij krijgt nog een timeslot aangeboden om te draaien, met de vraag of ik weer meedoe. Fijn, op Wildeburg gaat alles vanzelf. Waar we moesten draaien? “Bij de helikopter”. Want ja, als je een legerhelikopter hebt staan maak je er natuurlijk een stage van.

Wildeburg3

Na onze set besluit ik een rondje te lopen om te kijken wat er ’s avonds gaande is. Ik verwonder me nog even over het feit dat iedereen die hier werkt, zelfs de beveiliging en de EHBO, mega chill en vrolijk is. Na een Shetlander paard te hebben geaaid (echt) en wat willekeurige paadjes in te zijn geslagen, beland ik bij de A/V-club. Ook deze stage komt niet voor op de timetable. Wederom een verrassing wat me te wachten stond. Het bleek 3 uur lang compleet lekkergaan. Onder de noemer Laser Club draaide Torus, Her Again, Arif en Elias Mazian alsof hun leven ervan afhing. Trance, breakbeat, electro, alles daar tussenin en genadeloos hard. Laser Club blijkt een initiatief van Torus, en geeft meerdere feestje onder deze naam. Ga dit een keer checken. Weer zijn er vrienden bij Nightwatch, geen idee nog waar dat is.

Veel later wordt voor mij het grootste geheim ontrafeld. Ik vroeg me namelijk al heel lang af waarom Detroit Swindle de misschien wel meest gewilde spot op de ochtendglorenstage (06:00-12:00 uur) kreeg. De garagehouse van het duo paste naar mijn idee niet bij Wildeburg. Dit bleek ook, het werd een set die ik niet had zien aankomen. Tribal, afro, percussie, vrolijk. Perfect uitgevoerd, petje af.

Op Zondag word ik megabrak wakker en ga even kijken bij KUMA bij de duinpan, drie gezellige Nederlandse boys. Heel erg lekkere set met electro, breakbeat en italo rond de 110 bpm. Elke plaat is raak en mijn kater verdwijnt als sneeuw voor de zon. Verder eet ik op zondag lekker veel en veel lekkers.

Wildeburg4

De mysteries en geruchten die je op de wandelgangen van Wildeburg hoorde waren dit jaar naar mijn mening een stuk minder dan de vorige editie. Hierdoor werd het festival eigenlijk nog beter. Niet iedereen was opzoek naar die sicke glijbaan of dat weirde barretje, maar dwaalde rond tot ze bij het leukste feestje terugkwamen. Wel hoorde ik achteraf dat ik dingen als Typhoon, Joep Beving en dus ja die hele fucking Nightwatch stage had gemist. Ook dat is Wildeburg, verdwalen en verkennen om vervolgens toch nog zo veel te missen dat ik nu alweer zin heb in volgend jaar.

Vond je het leuk? Laat het Welmer weten:

of deel:

via Whatsapp via e-mail

Meer zien?

Bekijk het fotoalbum door Kaii Vanzet

Sla Wildeburg op als favoriet

Opslaan

Meer info: naar de festivalpagina

Meer uit het blog

Appelsap blijkt ook zonder Amerikaanse headliners het leukste buurtfeestje van Amsterdam te zijn

Nieuws

Woensdag 15 augustus 2018

Wij weten namelijk heel goed hoe we zelf een feestje moeten bouwen.

Drumcode Festival: meer dan een debutant

Nieuws

Maandag 13 augustus 2018

We gingen in gesprek met organisator en DJ: Bart Skils

Zeldzame stagearchitectuur, kunst en kasteelraves

Nieuws

Donderdag 9 augustus 2018

Het Belgische HORST Festival zou zo maar eens de verrassing van het jaar kunnen worden

Vunzige Deuntjes wil meer vrouwen in de DJ-booth

Nieuws

Donderdag 9 augustus 2018

Vunzige Deuntjes boekt in september alleen maar vrouwelijke artiesten tijdens alle clubevenementen.

LIEF gaat LIVE met Jungle By Night, Kraak & Smaak, Lövestad en meer

Nieuws

Donderdag 9 augustus 2018

Dit jaar breidt LIEF haar oeuvre uit en wordt er op muzikaal gebied een nieuwe stroming meegenomen.

Twee uit verzorgingshuis weggelopen senioren teruggevonden op Duits metalfestival

Nieuws

Maandag 6 augustus 2018

Na een lange zoektocht van de politie was het tweetal teruggevonden op het Duitse metalfestival Wacken Open Air.

De Festivaldop vervult een sleutel(bos)functie op je snikhete festivaldag

Nieuws

Vrijdag 3 augustus 2018

Met deze multifunctionele gadget kom je niks meer tekort tijdens dit festivalseizoen

Hoe gierig of gul zijn de bezoekers van Woo Hah?

Nieuws

Donderdag 2 augustus 2018

Gierige Gasten en Iris Enthoven zochten het uit.