Festivalagenda Blog Zoek

Leestijd: 4 minuten. Afbeelding: Joe-Ann van Deventer

Report over

Nachtbrakers op Graefenthal

Door Joe-Ann van Deventer op dinsdag 28 juli 2015

In de verte horen we al wat dof gedreun van tussen de bomen komen. Het is warm en zonnig, niks lijkt een goede festivalsfeer in de weg te staan. We worden opgepikt door Taxi Lejo, die ons voor een schamele drie euro naar het terrein brengt, want, ‘wie gaat er nou lopen als je ook in mijn zoefmobiel kan zitten?’ Aldus Lejo.

Met glazige oogjes van de moeheid maar toch met een dosis vrolijkheid worden we hartelijk begroet bij de ingang. Zodra we het terrein oplopen, voelen we beiden dat er iets niet in de haak is. Er is harde groovy muziek, en toch mist er iets. We lopen langs de tentjes van onze festivalgenoten en komen al snel tot de ontdekking dat eigenlijk niemand al wakker is. Her en der zien we een voet uitsteken en kijken rood doorlopen oogjes van onder een petje ons verward aan. Maar het is toch twee uur? Vraagt Eva. Blijkbaar is er vannacht hier iets gebeurd waar zelfs de meest geharde festivalgangers niet tegen opgewassen waren.

Graefenthal1

We zetten ons tentje neer en gaan op onderzoek uit. Met mijn camera in m’n hand en een aantal vragen rijker gaan we op zoek naar de eerste de beste levende ziel die ons wat antwoorden kan geven. We komen terecht bij een groep jongens die ondanks de piep in hun oren, zo vertellen ze, ons meer kunnen vertellen over de nacht die wij gemist hebben. ‘’Het was gewelddadig.’’ Zegt een Hagenaar met een glimlach. ‘’Het is ook niet gek dat jullie niet snappen waarom iedereen echt nog totaal levenloos is.’’ Voegt hij eraan toe. Er heeft duidelijk een storm gewoed in het nachtprogramma van Graefenthal Festival.

We lopen een rondje over het hele terrein en besluiten om te genieten van de brakke middag en vinden en plekje in het gras dat is overgoten door zon. Na tien minuten ligt het vol met half-wakkere festivalgangers die zich uit hun tentje hebben gesleept om nog rustig wakker te kunnen worden in het zachte gras. Ondertussen draait Boris Werner een fijne set bij de Gomorra stage die roept om de ogen open te doen en de nieuwe dag te beginnen.

Graefenthal2

Ook de Republic stage begint wakker te worden en zo komt langzaam het kamp weer tot leven. Om zes uur is iedereen uit de veren en banen de meeste festivalgenoten zich een weg naar de bar of de eetkraampjes om de nodige tekorten aan te vullen. Ondertussen is Vingerwerk begonnen met zijn set en dat zorgt voor nog een steuntje in de rug wanneer iedereen eindelijk de kracht heeft om te dansen.

Vingerwerk wordt afgelost door Daniel terwijl Klitteband het publiek bij de main stage op staat te zwepen. Voordat we het nachtprogramma invliegen is iedereen weer helemaal bij zinnen en staan de beentjes alweer onrustig te trappelen bij het horen van de dreunen die weergalmen over het hele terrein.

Zodra de deuren van het klooster zelf opengaan stromen de zalen al gauw vol. In Basement 1 staat FFITH al klaar om iedereen goed te laten zweten. Na wat gewiebel en gedraai met onze heupen banen we ons een weg naar een nieuwe ruimte. Na een halfuurtje houden we het hier voor gezien en lopen door het klooster, dat ruikt naar een mix van nonnen die er ooit woonden en oud zweet van vrijdagnacht.

Graefenthal3

We komen uit bij de Refter stage waar Jean Pierre Enfant op de piek van zijn set is. Ik vind Jean Pierre Enfant een fijne man, hij doet me denken aan de avonden in Trouw, en ook nu stond ik optimaal te genieten. Zodra zijn set is afgelopen schuifelen we met beteuterde gezichten naar een nieuwe zaal. De kapel. Jezus wat mooi. Dat was het enige dat ik kon uitbrengen. Het hoge plafond en de psychedelische projecties en andere lichtinstallaties maakten het allemaal nog magischer. Tegen het eind van de avond waren we zo moe van al het heen en weer rennen voor elke set dat we uiteindelijk in onze tent zijn gekropen.

Het is me volledig duidelijk geworden waarom iedereen niet vooruit te branden was toen we aankwamen. De nachtprogrammering is overduidelijk zo gemaakt dat er zoveel te doen is dat elke jongere die er rondloopt spontaan het FOMO (Fear-Of-Missing-Out) syndroom oploopt. De sfeer is fantastisch en er is zo veel te zien. Oh, laat ik niet vergeten te vermelden dat er ook alleraardigst gedraaid werd in vrijwel alle areas.

Graefenthal4

De enige kanttekeningen die ik kan bedenken is dat er niet voldoende wc’s waren en de muntprijzen (incl extra fee bij pinnen) vrij hoog waren. Maar daar komen we allemaal wel weer overheen. Het lijkt me duidelijk dat als je naar een festival als Graefenthal gaat, je het best vanaf het begin tot het bittere einde erbij kunt zijn. En bitter was het einde, zo bitter dat ik de rest van m’n zomervakantie in m’n tentje ga liggen, terugkijkend op een prachtig weekend. Want dat was het!

Bedankt 12inchcity. Tot volgend jaar!

Vond je het leuk? Laat het Joe-Ann weten:

of deel:

via Whatsapp via e-mail

Meer zien?

Bekijk het fotoalbum door Joe-Ann van Deventer

Meer uit het blog

MadNes: Het festival dat het anders durft te doen

Report over MadNes Festival

Inclusief fotoalbum

Woensdag 10 juli 2019

Clinics, surfen, skateboarden, muziek en nog veel meer op een Waddeneiland. MadNes doet alles net even anders.

3x waarom life better was By the Creek

Report over By the Creek Festival

Inclusief fotoalbum

Woensdag 10 juli 2019

Kwam het festival de belofte na, en zo ja, hoe?

Drukbezocht Down the Rabbit Hole doet weer gewoon waar het goed in is

Report over Down The Rabbit Hole

Inclusief fotoalbum

Woensdag 10 juli 2019

Down The Rabbit Hole 2019 bestond uit veel bezoekers en te weinig weinig uren, wat een combinatie is die we...

Festivalbot: een splinternieuw festivalorakel

Nieuws

Maandag 8 juli 2019

Wij spraken met het team achter deze innovatieve festivaltool.

SWF verhuist, vernieuwt en verrast

Nieuws

Vrijdag 5 juli 2019

Met de toenemende concurrentie is het belangrijk om jezelf te vernieuwen, zo zal STRAF_WERK ook gedacht hebben, toen ze hun...

Tips uit de tipi: juli-festivals die een bezoekje waard zijn

Nieuws

Dinsdag 2 juli 2019

Weet jij al waar je deze maand naartoe gaat?

Op deze festivals lopen de meeste Instagrammers rond

Nieuws

Maandag 1 juli 2019

Op Down the Rabbit Hole wordt naar ratio het meest op Instagram gedeeld. Op het Zwarte Cross festival het minst.

Compact Nomads brengt tribe dichter bij elkaar

Report over Nomads Festival

Maandag 1 juli 2019

Nomads levert in op ruimte, maar wint terrein aan gezelligheid.