Festivalagenda Blog Zoek

Leestijd: 4 minuten. Afbeelding: Joe-Ann van Deventer

Report over

Nachtbrakers op Graefenthal

Door Joe-Ann van Deventer op dinsdag 28 juli 2015

In de verte horen we al wat dof gedreun van tussen de bomen komen. Het is warm en zonnig, niks lijkt een goede festivalsfeer in de weg te staan. We worden opgepikt door Taxi Lejo, die ons voor een schamele drie euro naar het terrein brengt, want, ‘wie gaat er nou lopen als je ook in mijn zoefmobiel kan zitten?’ Aldus Lejo.

Met glazige oogjes van de moeheid maar toch met een dosis vrolijkheid worden we hartelijk begroet bij de ingang. Zodra we het terrein oplopen, voelen we beiden dat er iets niet in de haak is. Er is harde groovy muziek, en toch mist er iets. We lopen langs de tentjes van onze festivalgenoten en komen al snel tot de ontdekking dat eigenlijk niemand al wakker is. Her en der zien we een voet uitsteken en kijken rood doorlopen oogjes van onder een petje ons verward aan. Maar het is toch twee uur? Vraagt Eva. Blijkbaar is er vannacht hier iets gebeurd waar zelfs de meest geharde festivalgangers niet tegen opgewassen waren.

Graefenthal1

We zetten ons tentje neer en gaan op onderzoek uit. Met mijn camera in m’n hand en een aantal vragen rijker gaan we op zoek naar de eerste de beste levende ziel die ons wat antwoorden kan geven. We komen terecht bij een groep jongens die ondanks de piep in hun oren, zo vertellen ze, ons meer kunnen vertellen over de nacht die wij gemist hebben. ‘’Het was gewelddadig.’’ Zegt een Hagenaar met een glimlach. ‘’Het is ook niet gek dat jullie niet snappen waarom iedereen echt nog totaal levenloos is.’’ Voegt hij eraan toe. Er heeft duidelijk een storm gewoed in het nachtprogramma van Graefenthal Festival.

We lopen een rondje over het hele terrein en besluiten om te genieten van de brakke middag en vinden en plekje in het gras dat is overgoten door zon. Na tien minuten ligt het vol met half-wakkere festivalgangers die zich uit hun tentje hebben gesleept om nog rustig wakker te kunnen worden in het zachte gras. Ondertussen draait Boris Werner een fijne set bij de Gomorra stage die roept om de ogen open te doen en de nieuwe dag te beginnen.

Graefenthal2

Ook de Republic stage begint wakker te worden en zo komt langzaam het kamp weer tot leven. Om zes uur is iedereen uit de veren en banen de meeste festivalgenoten zich een weg naar de bar of de eetkraampjes om de nodige tekorten aan te vullen. Ondertussen is Vingerwerk begonnen met zijn set en dat zorgt voor nog een steuntje in de rug wanneer iedereen eindelijk de kracht heeft om te dansen.

Vingerwerk wordt afgelost door Daniel terwijl Klitteband het publiek bij de main stage op staat te zwepen. Voordat we het nachtprogramma invliegen is iedereen weer helemaal bij zinnen en staan de beentjes alweer onrustig te trappelen bij het horen van de dreunen die weergalmen over het hele terrein.

Zodra de deuren van het klooster zelf opengaan stromen de zalen al gauw vol. In Basement 1 staat FFITH al klaar om iedereen goed te laten zweten. Na wat gewiebel en gedraai met onze heupen banen we ons een weg naar een nieuwe ruimte. Na een halfuurtje houden we het hier voor gezien en lopen door het klooster, dat ruikt naar een mix van nonnen die er ooit woonden en oud zweet van vrijdagnacht.

Graefenthal3

We komen uit bij de Refter stage waar Jean Pierre Enfant op de piek van zijn set is. Ik vind Jean Pierre Enfant een fijne man, hij doet me denken aan de avonden in Trouw, en ook nu stond ik optimaal te genieten. Zodra zijn set is afgelopen schuifelen we met beteuterde gezichten naar een nieuwe zaal. De kapel. Jezus wat mooi. Dat was het enige dat ik kon uitbrengen. Het hoge plafond en de psychedelische projecties en andere lichtinstallaties maakten het allemaal nog magischer. Tegen het eind van de avond waren we zo moe van al het heen en weer rennen voor elke set dat we uiteindelijk in onze tent zijn gekropen.

Het is me volledig duidelijk geworden waarom iedereen niet vooruit te branden was toen we aankwamen. De nachtprogrammering is overduidelijk zo gemaakt dat er zoveel te doen is dat elke jongere die er rondloopt spontaan het FOMO (Fear-Of-Missing-Out) syndroom oploopt. De sfeer is fantastisch en er is zo veel te zien. Oh, laat ik niet vergeten te vermelden dat er ook alleraardigst gedraaid werd in vrijwel alle areas.

Graefenthal4

De enige kanttekeningen die ik kan bedenken is dat er niet voldoende wc’s waren en de muntprijzen (incl extra fee bij pinnen) vrij hoog waren. Maar daar komen we allemaal wel weer overheen. Het lijkt me duidelijk dat als je naar een festival als Graefenthal gaat, je het best vanaf het begin tot het bittere einde erbij kunt zijn. En bitter was het einde, zo bitter dat ik de rest van m’n zomervakantie in m’n tentje ga liggen, terugkijkend op een prachtig weekend. Want dat was het!

Bedankt 12inchcity. Tot volgend jaar!

Vond je het leuk? Laat het Joe-Ann weten:

of deel:

via Whatsapp via e-mail

Meer zien?

Bekijk het fotoalbum door Joe-Ann van Deventer

Meer uit het blog

De kunst van het nostalgisch randprogrammeren

Nieuws

Dinsdag 25 juli 2017

Een van de beste randprogramma's komt dit jaar uit onverwachte hoek.

Singles flirten erop los op festivals

Nieuws

Dinsdag 25 juli 2017

Maar liefst 79% van de ondervraagden staat er voor open om te zoenen, mits er er een klik is.

De Leuke festival maakt zijn naam waar

Report over De Leuke festival

Dinsdag 25 juli 2017

De Leuke Festival was als de wasmasjien van Trafassi: helemaal doorgedraaid.

Beats wonnen het van headliners op Expedition Festival

Report over Expedition

Zaterdag 22 juli 2017

Jackie ging op expeditie.

Op(festi)vallend onbekend: Bohemian Universe

Op(festi)vallend onbekend

Zaterdag 22 juli 2017

Een festival voor lichaam en geest.

Een ongeëvenaard weekend als Wildeburger

Report over Wildeburg

Dinsdag 18 juli 2017

Het leven van een Wildeburger gaat wél over rozen.

Vrije geesten en geluiden op Buiten Westen

Report over Buiten Westen

Dinsdag 18 juli 2017

Maureen ging naar Buiten Westen en vooral niet in het reuzenrad.

Op Friendship Expedition door de Wundergarten van Georgie

Report over Georgie's Wunder Garten

Donderdag 13 juli 2017

Maureen deed mee aan de Friendship Expedition van Georgie's Wunder Garten.