Festivalagenda Blog Zoek

Leestijd: 3 minuten. Afbeelding: Shelley Roby Kruiver

Report over Milkshake Festival

Milkshake is een droom in de werkelijkheid

Door Maartje Weijenberg op maandag 27 juli 2015

Zondag droomde ik van een roze opblaaskerk. Ik droomde van een poppenhuis vol onplaatsbare acts. Ik droomde van mannen die eruit zagen als Japanse vrouwen. Ik droomde van geil dansende lesbo’s. Ik droomde van vrijheid. Van het doorbreken van grenzen. Van ongekende mogelijkheden. Ik droomde terwijl ik wakker was. Milkshake is een droom in de werkelijkheid. Dat bewees het festival zondag 19 juli voor de vierde keer op rij. 

Ik wist niet dat ik meervoudige orgasmes kon krijgen. Daarom dacht ik wat rustig aan te beginnen bij het fameuze Vieze Poezendek. Zanillya en daarna Covergirl Sunny brachten lekkere glijplaten ter gehore. Elke Destiny’s Child en Sean Paul track werd warm onthaald door de heupen van de bont gekleurde festivalgangers om me heen. Net als de dansers op het podium was het schuren geblazen. Met het zonnetje erbij werd me dit al snel te heet onder de voeten en na een snelle piek besloot ik te vluchten naar de Supertoys stage. Had ik dat maar nooit gedaan. 

De hysterische chaos van de muziek van AquaAerobika werd bijna overstemd door de hysterische opblaaskostuums die de act verrijkten. Daarnaast bestond de stage uit een open poppenkast met in elk hokje een eigen genre aan realiteit overstijgende acts. Zelfs toen de muziek enigszins wat begrijpelijker werd onder de bezielende leiding van Ladie Miss Kier bleven de acts surrealistisch betoverend. 

Om even bij te komen van mijn tweede hoogtepunt struinde ik wat door de seksuele anarchie op het terrein. Mannen volledig gekleed als geisha’s maar met ontblote billen lieten zich fotograferen door lipsticklesbo’s. Bears werden geknuffeld door elfjes. Alles en iedereen loopt er door elkaar. Categoriseren is eigenlijk niet eens mogelijk op Milkshake. Dat maakt het festival ook zo’n bijzonder samenzijn. Het is een kermis van identiteiten, inclusief zweefmolen en reuzenrad. En dan was er ook nog een knalroze opblaasbare kerk.

Eten kon je er ook. Goed eten zelfs. Van saté tot exclusieve hapjes. De glamourgays konden hun hart ophalen bij de Moët et Chandon-stand maar ook Desperado’s vond gretig aftrek. Toch waren de grootste hapjes die honderdtallen spierballen die met ontbloot bovenlijf dicht op elkaar zweet uitwisselden bij de Rapido stage. Het was wel duidelijk dat sommigen hiervoor het hele jaar hadden getraind. De muziek boeide me niet zo veel, maar het uitzicht bezorgde me een derde climax.

Nog natrillend vervolgde ik mijn weg naar de Now&Wow, waar Shinedoe net een lekker setje weg stond te geven toen er plots een wolkbreuk plaatsvond. Met paniek in de ogen vluchtte menig gemake-upte feestganger, inclusief de dansers op de verhogingen, naar één van de vele schuilplekjes. Gelukkig was dit van korte duur en al snel stonden de buitenstages weer vol. Toch was dit aanleiding om eens even binnen te kijken bij de stage in het transformatorhuis. De dj zweepte het publiek flink op dat toch al overduidelijk lekker aan het gaan was. De duistere ruimte had iets geheimzinnigs, iets vunzigs, iets met vieze dingen doen. Was dit soms stiekem een darkroom?

Na de wat matige afsluiter van Joost van Bellen bij Supertoys keek ik bij het verlaten van het festivalterrein wederom wat verward maar tevreden achterom. Wederom realiseerde ik me dat iedereen hier kon zijn wie hij of zij wilde zijn, voor een dag of voor altijd. Ontzet bedacht ik me dat ik hier zo graag een man zou willen zijn. Dan was Milkshake mijn speeltuin. Ik zou vol trots mijn seksualiteit presenteren. Ik zou er over-de-top fantastisch uitzien. Ik zou vage bekenden zoenen op hun mond. Ik zou met mijn piemel zwaaien en me laten spanken op de dansvloer. Ik zou me helemaal laten gaan en onderdompelen in Milkshake, omdat hier alles kan en alles mag. 

 

Vond je het leuk? Laat het Maartje weten:

of deel:

via Whatsapp via e-mail

Meer zien?

Bekijk het fotoalbum door Shelley Roby Kruiver

Meer uit het blog

MadNes: Het festival dat het anders durft te doen

Report over MadNes Festival

Inclusief fotoalbum

Woensdag 10 juli 2019

Clinics, surfen, skateboarden, muziek en nog veel meer op een Waddeneiland. MadNes doet alles net even anders.

3x waarom life better was By the Creek

Report over By the Creek Festival

Inclusief fotoalbum

Woensdag 10 juli 2019

Kwam het festival de belofte na, en zo ja, hoe?

Drukbezocht Down the Rabbit Hole doet weer gewoon waar het goed in is

Report over Down The Rabbit Hole

Inclusief fotoalbum

Woensdag 10 juli 2019

Down The Rabbit Hole 2019 bestond uit veel bezoekers en te weinig weinig uren, wat een combinatie is die we...

Festivalbot: een splinternieuw festivalorakel

Nieuws

Maandag 8 juli 2019

Wij spraken met het team achter deze innovatieve festivaltool.

SWF verhuist, vernieuwt en verrast

Nieuws

Vrijdag 5 juli 2019

Met de toenemende concurrentie is het belangrijk om jezelf te vernieuwen, zo zal STRAF_WERK ook gedacht hebben, toen ze hun...

Tips uit de tipi: juli-festivals die een bezoekje waard zijn

Nieuws

Dinsdag 2 juli 2019

Weet jij al waar je deze maand naartoe gaat?

Op deze festivals lopen de meeste Instagrammers rond

Nieuws

Maandag 1 juli 2019

Op Down the Rabbit Hole wordt naar ratio het meest op Instagram gedeeld. Op het Zwarte Cross festival het minst.

Compact Nomads brengt tribe dichter bij elkaar

Report over Nomads Festival

Maandag 1 juli 2019

Nomads levert in op ruimte, maar wint terrein aan gezelligheid.