Festivalagenda Blog Zoek

Leestijd: 2 minuten.

Nieuws

Hypocriet

Door Laura Boog Posada op vrijdag 18 september 2015

Ik drink mijn derde Zweigelt op. Met de minuut word ik vager en helderder tegelijkertijd. Ik bestel mijn vierde voor ik de derde op heb. Ik maak mezelf wijs dat het om de smaak gaat, en niet om het effect. Ik drink dit wijntje zo makkelijk weg, niet omdat het mij mijn realiteit doet vergeten, maar puur omdat het kwaliteit is. Het is een culturele toevoeging en het doet me goed, geen slecht. Echt niet. Ik lach harder dan ik zou moeten en dans op liedjes die ik haat. Op het moment dat ik naar de wc ga en tegen mezelf begin te praten, stel ik dat dit een verrijking is van mijn geest. Wanneer ik ongepaste opmerkingen maak, besluit ik dat dit expres is en om het uitdagen van de tegenstander gaat. “Mensen zijn zo hypocriet”, voeg ik aan de sociologische discussie toe met een dubbele tong. Ik doelde hier op mensen, maar natuurlijk niet op ons. 

Onderweg voel ik mij even niet lekker en besluit ik te stoppen, "ik heb iets verkeerds gegeten" schiet door mijn hoofd wanneer ik boven de vuilnisbak in het westerpark hang.

Ik lach harder dan ik zou moeten en dans op liedjes die ik haat.

Ik pak de fiets weer en rijd langs het Centraal Station. In de hoop een sigaret te bietsen stop ik bij een bushalte. Ik spreek de geknielde jongen aan in de bushalte; of hij asjeblieft een sigaret voor me heeft. Zo in mijn eigen verslaving gevangen, merk ik de situatie van de jongen niet op. Ik vraag nog een keer: "Heb je een sigaret?” Hij hoort me niet. Hij kijkt naar de grond en mompelt dat hij niet rookt.

Wanneer ik hem water aanbied, schudt hij ongelovig zijn hoofd. Niks zal hem helpen. Ik dring aan en hij drinkt wat van mijn flesje met ‘You never drink alone’ tekst erop. Hij geeft over. Ik ben in een nieuwsgierige bui en vraag wat hij heeft gedronken. “Weinig”,  antwoordt hij. “2 flessen: 1 fles bacardi razz en nog iets met de kleur rood." Ik lach en bied hem nog wat water aan. Ik heb medelijden: “Hoe heeft hij het zo ver laten komen?” 

Ik loop naar hem toe en verlies bijna mijn evenwicht.  “Te weinig gegeten”, komt er in me op. Ik kijk op de jongen neer en zie dat hij zijn hoofd nog tussen zijn benen heeft. “Wat is hij ver heen”, stroomt er door mijn hoofd wanneer ik mijn fiets van de vloer raap en naar huis zigzag.

 

Laura Boog Posada

Laura is half Spaans, zeikt graag, maar zet nog liever kleine, dagelijkse gebeurtenissen in een ander licht. Haar stukjes gaan over de maatschappij; hoe die werkt, hoe wij die zien, zouden moeten zien of juist nooit zullen zien.

Vond je het leuk? Laat het Laura weten:

of deel:

via Whatsapp via e-mail

Meer uit het blog

De kunst van het nostalgisch randprogrammeren

Nieuws

Dinsdag 25 juli 2017

Een van de beste randprogramma's komt dit jaar uit onverwachte hoek.

Singles flirten erop los op festivals

Nieuws

Dinsdag 25 juli 2017

Maar liefst 79% van de ondervraagden staat er voor open om te zoenen, mits er er een klik is.

De Leuke festival maakt zijn naam waar

Report over De Leuke festival

Dinsdag 25 juli 2017

De Leuke Festival was als de wasmasjien van Trafassi: helemaal doorgedraaid.

Beats wonnen het van headliners op Expedition Festival

Report over Expedition

Zaterdag 22 juli 2017

Jackie ging op expeditie.

Op(festi)vallend onbekend: Bohemian Universe

Op(festi)vallend onbekend

Zaterdag 22 juli 2017

Een festival voor lichaam en geest.

Een ongeëvenaard weekend als Wildeburger

Report over Wildeburg

Dinsdag 18 juli 2017

Het leven van een Wildeburger gaat wél over rozen.

Vrije geesten en geluiden op Buiten Westen

Report over Buiten Westen

Dinsdag 18 juli 2017

Maureen ging naar Buiten Westen en vooral niet in het reuzenrad.

Op Friendship Expedition door de Wundergarten van Georgie

Report over Georgie's Wunder Garten

Donderdag 13 juli 2017

Maureen deed mee aan de Friendship Expedition van Georgie's Wunder Garten.