Festivalagenda Blog Zoek

Leestijd: 5 minuten. Afbeelding: Niels de Vries

Report over Wildeburg

Een ongeëvenaard weekend als Wildeburger

Door Welmer Laan op dinsdag 18 juli 2017

Laat ik gelijk maar met de deur in huis vallen: Wildeburg is officieel het meest gezellige festival van Nederland. De organisatie voelt houtje-touwtje en strak tegelijkertijd, de locatie is idyllisch en chaotisch tegelijkertijd en de muziek is recht-toe-recht-aan en underground tegelijkertijd. En wil je dit? Ohjazeker. Hierdoor is Wildeburg is een weekend lang dansen, sjansen, verdwalen & verbazen. En al het personeel is nog ongebruikelijk vriendelijk ook.

Wildeburg2 

Wildeburg ligt in reacreatiegebied Netl De Wildste Tuin, Kraggenburg. Een terrein dat in handen is van de marktplaats-familie. Het festivalterrein en de camping gaan in elkaar over en als je dus eenmaal binnen bent hoef je niet meer in de rij te staan om gefouilleerd te worden. Chill. Dat net opengetrokken halve liter blik Amstel kun je dus gewoon meenemen naar de stages. De eerste stage vanaf de camping, de strandstage, is makkelijk te vinden maar daarna begint de lol pas. Er zijn vele verschillende routes naar de andere stages. Alleen te bereiken via smalle, onoverzichtelijke paadjes met hoge bamboebomen aan weerszijden. Fantastisch als je het mij vraagt. Groot voordeel: niemand lijkt bezig te zijn met de line up maar blijft hangen waar het goed klinkt. Je kunt eigenlijk bij iedere stage gemakkelijk vooraan staan, echte drukte is er nooit. Want na elke hoek is er wel weer iets anders te doen. Overal staan ‘geheime’ stages waar mensen staan te dansen of loop je een bos van dixies in. Of het loopt dood op een modderige sloot. Over de aankleding nog maar te zwijgen. Het hele terrein ziet er kleurrijk en uitgedacht uit. En als de nacht valt komen de lasers tevoorschijn. “Zijn we op Defqon ofzo?”

Vrijdag begint het festival rustig aan met opstarten. Gevoelsmatig komen in de loop van de middag de meeste mensen pas aan. Iedereen zet halfdronken zijn tent op en klets eerst even bij met de groep met wie ze staan. Bij de strandstage is het aan het einde van de middag al enigszins feest bij Sadar Bahar, die de vrolijke disco draait die je van hem gewend bent.

Inmiddels is de avond alweer gevallen en ik loop met een risotto in de hand richting de Helling, een stage die zoals de naam doet vermoeden richting het podium afloopt, waar Moscoman bezig was. Een nog relatief rustige set maar bij het inzetten van de Red Axes remix van Fernandez begint het veld toch wat losser te komen. Verder blijft het naar mijn smaak iets te rustig op de helling en besluit ik te gaan kijken bij Casper Tielrooij, oprichter van Dekmantel. Die draait vrij strakke beats met hier en daar een vleugje italo. Een energieke set die zeker niet misstaat op deze eerste avond. Afsluiter Ben UFO draait naadloos zijn duistere elektronica aan elkaar.

De zaterdag begint zeer idyllisch met de set van Oceanic op het strand. Het enige moment dat de zon echt schijnt en er liggen honderden mensen halfnaakt mee te wiegen op de langzame percussiemuziek die Oceanic over het strand heen legt. “Het lijkt hier net Zandvoort maar dan met mooie mensen”. Ja dat dus. Later op de dag zal San Soda hier een 4 uur lange disco-set draaien met voornamelijk vinyl. Lil Louis’ 6 A.M. komt nog voorbij; good vibes. ’s Avonds begint mijn persoonlijke hoogtepunt van het weekend: Tornado Wallace. Zo kundig als hij draait, zo dynamisch was zijn set. Van super harde groovende electronica via Hot Streak - Body Work naar harde italo en via B Beat Girls - For The Same Man terug naar groovende electronica terug naar italo en ga zo maar door. Naadloos, precies en alles klopt. De man heeft er zelf nog de grootste lol in. Aanradertje. De nacht van zaterdag brengt nog meer partyvibes met David Vunk, I-F, de boys van Giegling en een lange, ongeplande back-to-back set van Shanti Celesti en Call Super. Helemaal super.

Op zondag is het natuurlijk eerst tijd om nog even te kijken bij Elias Mazian en Luc Mast, die van 06:00 tot 13:00 uur langzame, dromerige housemuziek draaien. En daarna door naar Woody, die het iets steviger aanpakt. Een mengelmoes van tracks van over de hele wereld worden het veld op geslingerd. Heerlijke afsluiter met Donna Summer’s Lucky. Daarna, overweldigd door alle goeie muziek, is het voor mij even tijd voor de festivalsafari. In een golfkarretje met mensen in camouflageoutfits mensen spotten in het Wildplasbos, de tent-aap en ook de bierblikman komt voorbij. Na enige tijd verdwaald rond te lopen (ja ook op dag 3 is het nog moeilijk) kwam ik bij Willem Wits. De charmante Amsterdammer speelde kleinkunst-achtige liedjes met Daniël van Loenen op trombone en toetsen. Vooral het nummer ‘De leuke meisjes zijn op’ deed het erg goed. Een welkome afwisseling na al het elektronische geweld.

Wildeburg1 

Na het avondeten besluit een groot deel van het terrein even te kijken bij Job Jobse, die vanzelfsprekend een van A tot Z kloppende set draait. Aan het einde van Jobse’s set pakt eerder genoemde Woody de microfoon en laat het publiek weten dat afsluiter Joy Orbison niet kan komen. In de plaats daarvan zal The Love Triangle (Elias Mazian, Luc Mast & Job Jobse) het festival afsluiten. Woody bedankt het publiek, de organisatie en de algehele vibe; de saamhorigheid en gemoedelijke sfeer is kenmerkend voor het festival. The Love Triangle is een fantastisch euforisch einde van het weekend. Snoeihard, er worden trance-platen in gegooid en het publiek is niet te stoppen. Vlak voor het einde besluit ik nog een pannenkoek aan de andere kant van het terrein de halen. Daar loop ik langs de WILDLIVE stage waar inmiddels King Lagoon’s Flying Swordfish Dance Band afsluit met hun Brass-versie van Gala’s Freed From Desire. Energielevel op een zondag van een 3-daags festival is nog nooit zo hoog geweest. Ik duik zeer voldaan mijn tent in.

What the fuck heb ik meegemaakt. Het is een aaneenschakeling van geweldige momenten, oneindig verdwalen en een community waar je u tegen zegt. Het is misschien wel het enige festival in Nederland dat ook best een week kan duren en nooit zal vervelen. Wildeburg, bedankt. Tot volgend jaar.

Vond je het leuk? Laat het Welmer weten:

of deel:

via Whatsapp via e-mail

Sla Wildeburg op als favoriet

Opslaan

Meer info: naar de festivalpagina

Meer uit het blog

Wildeburg 2018: Verdwalen, verkennen, verwonderen en vergeten te slapen

Report over Wildeburg

Inclusief fotoalbum

Donderdag 19 juli 2018

Het was weer een sprookjesachtig weekend in Kraggenburg.

Busje Delen zorgt dat jij niet dronken achter het stuur kruipt

Nieuws

Maandag 16 juli 2018

Inmiddels zijn er honderden bussen ingezet en zijn duizenden festivalgangers veilig thuisgekomen.

De line-up van Wildeburg ontrafeld

Nieuws

Donderdag 5 juli 2018

Wij moesten ook even drie keer goed kijken, toen we de 140 namen van Wildeburg langs zagen komen. We zijn...

De enige hole waar de zon wél schijnt

Nieuws

Inclusief fotoalbum

Donderdag 5 juli 2018

Down The Rabbit Hole beleefde misschien wel haar beste editie ooit.

Een diepe duik in het muzikale programma van Lowlands

Nieuws

Donderdag 28 juni 2018

Deze zes te ontdekken Lowlands-parels mag je zeker niet missen

Zo Strange waren de Sounds from Beyond

Nieuws

Donderdag 28 juni 2018

SSFB is een festival waar je iets meer moeite voor zal moet doen. Het is nou eenmaal geen reeks voorspelbare...

Voorkom drugs in het verkeer, rij tripvrij

Nieuws

Woensdag 27 juni 2018

Ongeveer tien procent van de automobilisten die door een ernstig ongeval in het ziekenhuis belandt, had drugs op.

Verlies jezelf in de multiculturele en creatieve oase van Georgie’s Wundergarten

Nieuws

Maandag 25 juni 2018

“Een eendaagse festivalvrijstaat waar liefde, vrijheid, kunst en extase heersen."