Festivalagenda Blog Zoek

Leestijd: 3 minuten. Afbeelding: Sophie Hemels & Mikel van den Boogaard

Report over Down The Rabbit Hole

Down that amazing Rabbit Hole

Door Sophie Hemels op vrijdag 10 juli 2015

De drie dolle dagen die ze Down The Rabbit Hole noemen zijn niks anders dan een diverse, magische, spontane, wilde en mysterieuze rit geweest. Evenals de diverse line-up (The War On Drugs, Flying Lotus, King Gizzard, Hunee, Alabama Shakes, Patti Smith) en de diversiteit aan activiteiten. Van vroege yoga tot hard gaan diep in de nacht, ruige punk tot zweverige nostalgie, van mega main stage tot swingende cocktailbar/auto en van jong tot oud. Het was er allemaal en nooit leek iets zo goed samen te gaan. Knikje naar Mojo, die dit festijn pas voor de tweede keer organiseerde.

DTRH1

Het begon met een rit Amsterdam-Beuningen. De auto zat vol, bomvol. Voornamelijk met goedkope whiskeyflessen en alle van-top-tot-teen doordachte ‘festivaloutfits’. Met zo’n bomvolle auto verlang je natuurlijk naar een parkingspot zo ongeveer naast main stage. Want lopen met al je shit is een handeling die niemand uit wilt voeren. Dus daar stonden we, auto en al, naast man in 'orange attire’ die ons de parkingspot moest wijzen. “Ja je mot dus zegmaar heleumaal die straat uitrijden en dan kan je daar parkeren.” Ofwel, ga lekker naar huis met je auto en kom met de pendelbus terug. Maar waar een wil is, is een weg en 1 vlotte babbel verder en we hadden de prestigieuze A+++ parkeerplaats, plek zowat naast de tent en een zin in het festival waar je bijna bang van wordt.

Dag 1, finally. Black Bottle Riot gaf het startschot in de zinderende hitte. Gevolgd door Blaudzun, zZz, Ryan Adam, Damien Rice en een zeer vermakelijk optreden van Omar Souleyman. Deze laatste niet omdat de goede man zo lekker wild en actief over het podium sprong als Iggy Pop een dag later, integendeel. De 49-jarige Syriër had precies twee bewegingen voorbereid (beide waar niks anders dan de handen werden bewogen) en het werkte. De zaal ging los, mijzelf meegerekend, en het ‘dak' ging eraf. Nog een keer 52 euro aan muntjes armer, m’n Pfeiffer-kwaaltjes negerend (want Down The Rabbit Hole boven Pfeiffer, always) en een regenbuitje verder sloten we (top)dag 1 af bij Hunee en Thomas Martojo.

DTRH2

Dag 2 begon zoals gewoonlijk met blaren, katers die gelijk staan aan emotionele inzinkingen en een trip naar de dixi. Eenmaal weer steady op twee benen kon het feest voor de tweede maal beginnen. Rhye klonk beter dan ik had durven dromen en Glass Animals gaven een energiek, vermakelijk optreden in een bomvolle Teddy Widder. Vervolgens ging het snel met de artiesten, rennend van stage naar stage zag ik idool na idool voorbijkomen. Alabama Shakes ‘simply need no words’ behalve misschien “Brittany trouw met mij?!”. Deze volle tante zet een performance neer waar ik bijna gay van word, en dan heb ik het niet over haar looks. De manier waarop zij tekeer gaat in die microfoon, no shame, all or nothing, met een stem van jewelste, lekker, gewoon fucking lekker.

Dansend bij Iggy, FKA Twigs, The Cat Empire en afsluitend bij een lekker broeierig setje van trio Jameszoo, The Gaslamp Killer & Ganz. Dit alles wederom tot de eerste zonnestralen op onze doorgehaalde gezichtjes schenen en we strompelend richting de tent marcheerden, neer vielen en sweet dreams droomden over die oh zo fijne tweede dag.

DTRH3

Dan is er altijd een moment dat de laatste dag aanbreekt en zo ook in paradijs Down The Rabbit Hole. Laatste ronde, laatste kansen. Nog 1 maal hees ik mezelf in m’n beste outfit, propte een broodje dat al enige tijd in het gras had gelegen naar binnen en kwam weer tot leven na het eerste glas whisky. Alsof de organisatie wist dat we allemaal moe waren en dat helpende handje nodig hadden, was de eerste act van de dag Jungle by Night op main stage. De Amsterdammers weten elke zaal, elk publiek, elke pessimist en chagrijn te laten springen als konijntjes en dat deden we dan ook. Man, wat hebt ik gesprongen. Vervolgens ging het avontuur verder op een blije boot van Bacardi/Wilde Haren, waar het even leek alsof je op een goed huisfeestje was beland. Ook de optredens van Seasick Steve, King Gizzard, Young Fathers en natuurlijk The War On Drugs gaven een retegoed gevoel. In het donker, met de mooie aankleding van het festival, de gekleurde lichten, alle verstopte veldjes en plekjes, werd ik even heel gelukkig. Dronken, dansend, met lieve vrienden, goeie muziek en zelfs een theaterstuk, sloot ik Down The Rabbit Hole 2015 af.

DTRH4

Als je dit stuk volledig hebt gelezen en nog twijfelt of jijzelf volgend jaar die ruim 100 euro wel aan dit festival moet uitgeven, als je echt nog twijfelt, hier: JA. Gaan. 100%. En als je nu nog niet zeker bent dan vind ik je stom. Maar toch gaan. Down That Amazing Rabbit Hole. Op naar 2016.

Vond je het leuk? Laat het Sophie weten:

of deel:

via Whatsapp via e-mail

Meer zien?

Bekijk het fotoalbum door Sophie Hemels & Mikel van den Boogaard

Sla Down The Rabbit Hole op als favoriet

Opslaan

Meer info: naar de festivalpagina

Meer uit het blog

Een ongeëvenaard weekend als Wildeburger

Report over Wildeburg

Dinsdag 18 juli 2017

Het leven van een Wildeburger gaat wél over rozen.

Op Friendship Expedition door de Wundergarten van Georgie

Report over Georgie's Wunder Garten

Donderdag 13 juli 2017

Maureen deed mee aan de Friendship Expedition van Georgie's Wunder Garten.

Een interview met Nick Bril: DJ en chef-kok in een Michelinsterren restaurant

Nieuws

Dinsdag 11 juli 2017

In aanloop naar The Ark interviewde wij Nick Bril, die naast chef-kok in het Michelinsterren restaurant The Jane, ook DJ...

Jouw alcohol- en/of drugsgebruik kan je nu Macbook Air opleveren

Nieuws

Dinsdag 11 juli 2017

Het Trimbos-instituut leidt een driejarige Europese studie naar middelengebruik en het nachtleven: ‘ALAMA-nightlife’. Het onderzoek brengt het nachtleven en het...

Life is awesome By the Creek

Report over By the Creek Festival

Dinsdag 11 juli 2017

Kai peilde voor ons hoe goed het leven by the Creek is.

Een ode aan Inspector Norse

Nieuws

Dinsdag 11 juli 2017

De meest tijdloze, overal toepasbare, dansbare, vrolijkheidsstimulerende plaat van het afgelopen decennium. Maar ook een bizar verhaal.

Een YellowTipi-juryrapport: PITCH 2017

Report over Pitch Festival

Vrijdag 7 juli 2017

Met een nieuw terrein, nieuwe opzet, nieuwe stages en een nieuwe line-up is de zevende editie van Pitch effe wennen....

Het manifest van Ruigoord

Report over Het Ruigoord Manifestival

Woensdag 5 juli 2017

We gingen op zoek naar het manifest van Ruigoord.