Festivalagenda Blog Zoek

Leestijd: 5 minuten. Afbeelding: Jordi Wallenburg

Report over Rock Werchter

Door de lens van Rock Werchterwerpcamera’s

Door Anjuli Veltman op donderdag 3 augustus 2017

Na weken van droogte en code rood stond het weekend van Rock Werchter voor de deur. De voorspelling: vier dagen regen. Amai, we kregen gelijk flashbacks naar vorig jaar: de houtsnippers waren niet aan te slepen en op de campings konden Belgisch kampioenschappen modderworstelen worden gehouden. De organisatie verdiende een pluim voor al hun moeite. Maar zo erg als toen zou het niet worden, toch? Gewapend met zes wegwerpcamera’s vertrokken we vol goede moed naar de zuiderburen.

RW1

Jawel, onze fotograaf Jordi gaat tijdens dit vierdaagse festival aan de slag met wegwerpcamera’s. Mét flitser, dat dan weer wel. Een mooie uitdaging voor iemand die overal foto’s in ziet en ze normaliter dan ook gewoon vastlegt (en net zo makkelijk weer kan wissen). Maar nu: geen vertrouwde camera in de hand en verschillende lenzen in de tas, vergeet het checken van je geschoten plaatjes op een schermpje en net even andere instellingen invoeren. Terug naar de goede oude tijd van spaarzame Kodakmomentjes (of in dit geval Fujifilmmomentjes). Hoewel de 27 opnames per camera toch nog zorgen voor een gemiddelde van 40,5 foto’s per dag. Prima te doen, zou je zeggen. Meest gehoorde opmerking: ‘dat zou een mooie foto zijn geweest, als ik mijn eigen camera had’. Grootste gemis: zoom.

Na het opzetten van de tenten (de camping ligt er nog redelijk bij) gaan we donderdag rond het middaguur onze polsbandjes ophalen. Op Jordi’s bandje staat ‘photo sfeer’ en dat levert af en toe verwarde blikken op als het gescand wordt. Waar is die cameratas dan? Vol trots laat hij een paar keer zijn gear zien. De rij voor de reguliere ingang is zoals altijd gigantisch en de beveiliging is duidelijk aangescherpt. Sinds vorig jaar hanteert Rock Werchter al ‘vliegveldcontrole’ (vloeistoffen etc. in plastic zakjes en detectiepoortjes) maar nu staan er ook mannen en vrouwen met grote geweren langs de weg en bij de poortjes voor de ticketcontrole. Ook cirkelt er regelmatig een helikopter over het terrein. Het mag de pret zeker niet drukken. Verschillende artiesten benadrukken het positieve samenzijn ook.

RW3

Het festivalterrein, of de wei in goed Vlaams, van Rock Werchter is ruim opgezet. Een hoofdpodium in de buitenlucht en twee grote tenten (KluB C en The Barn) en klaar ben je. De optredens in de tenten wisselen elkaar af en zo is het fomo-gehalte beduidend lager dan bij andere (grote) festivals. En met een dikke line-up is dat wel prettig. Een kleine greep: Lorde, Prophets of Rage, System of a Down, Rag’n’Bone Man, Linkin Park (toen wisten we nog niet dat dit één van de laatste optredens van leadzanger Chester Bennington zou worden), Radiohead, Mura Masa, Royal Blood, Dua Lipa en Oscar and the Wolf. 

Met zoveel buitenlandse namen houd je soms je hart vast of ze nog wel weten waar ze nu weer zijn. Twee jaar geleden had een band het opgelost door doodleuk een papiertje met ‘Rock Werchter’ op het podium te leggen. Slimmerds. Ze waren alleen vergeten het blaadje weg te halen voordat de volgende artiest op de bühne stond… Heel Europa door crossen is natuurlijk ook hard werken en vermoeiend. En tja, dan gaat het wel eens mis. Dit keer is het de beurt aan zanger Mark Hoppus van Blink-182. “Hello Brussels!” schreeuwt hij vol enthousiasme. Vooruit, hemelsbreed scheelt het nog geen 30 kilometer dus het wordt ‘m vergeven.

Nieuw dit jaar is The Slope: een redelijk steile helling bekleed met kunstgras op het veld waar de meeste eetgelegenheden en randactiviteiten zijn. De constructie is aan de zijkanten niet geheel afgesloten waardoor onder het hoogste punt ruimte is voor picknicktafels en hangmatten. Een ideale schuilplaats voor zon en hopelijk in minder mate regen. Deze (vaak broodnodige) bescherming is altijd weer een uitdaging aangezien er slechts vier rijen grote bomen staan op het hele terrein. Deze helling mag blijven!

RW5

Een bekend fenomeen op Rock Werchter is de bekerverzamelaar. Op sommige festivals loopt dat rapen wel eens de spuigaten uit en wordt je drankje bijna uit je hand gestaard omdat je daadwerkelijk statiegeld terug krijgt. Maar hier kun je twintig bekers of flesjes inruilen voor één bonnetje. Toch goed voor je eigen portemonnee én het milieu. Qua opruimen is het sowieso prima geregeld: overal staan prullenbakken en we zien ook regelmatig vrijwilligers met vuilniszak en prikker in de hand over het terrein lopen. Aan het begin van elke nieuwe festivaldag ligt de wei er weer maagdelijk schoon bij.

Na twee dagen gezegend te zijn met uitstekend weer en mooie zonsondergangen komt op zaterdag dan toch de voorspelde regen. Terwijl we om twee uur ’s nachts nog een biertje drinken bij onze campingburen klinkt er zacht geroffel op de tent. De telefoons komen tevoorschijn (yes, we kunnen nu internetten in het buitenland!) en de buienradar vertelt ons dat de regen voorlopig niet stopt. We duiken gauw onze tenten in nu het nog enigszins droog is. De buien houden nog tot begin van de middag aan maar dat houdt de festivalganger niet tegen. Poncho aan en gaan.

RW2

De laatste dag is inmiddels aangebroken en zondag = Foo Fighters dag. De band zou het festival in 2015 al afsluiten, maar toen brak Dave Grohl zijn been tijdens een concert en ging het feestje niet door. Het is duidelijk dat veel mensen vandaag (voornamelijk) voor de Foo Fighters zijn gekomen. De afgelopen dagen waren de twee tenten soms al driekwartier voor de start van het optreden vol en verschenen er rode kruizen boven de ingang. Vlak voor aanvang van de Foo Fighters staan the Avalanches nog te knallen in de KluB C. Ze verdienen absoluut meer dan een half lege tent maar helaas. Na hun laatste deuntje hebben we tien minuten om naar de mainstage te lopen. Zo’n 50.000 man staat al klaar.

De wei en omstreken wordt getrakteerd op een retestrakke show. Grohl is zeer goedgemutst en charmant. “Sorry dat het zo lang heeft geduurd, maar ik heb een briefje van de dokter!” verzekert hij ons na het openingsnummer. Een aantal fans heeft bordjes mee genomen met ‘Caution slippery’ en een afbeelding van een gitarist die onderuit gaat. De frontman kan er oprecht om lachen. Tijdens het laatste nummer breekt het afsluitende vuurwerkspektakel al los. De mannen maken een buiging en de sierpijlen vliegen nog een tijdje de lucht in. Met een voldaan gevoel lopen we in de mensenmassa richting de parkeerplaats. Nu al benieuwd naar hoe de foto’s eruit zullen zien. Et voilà, ze zijn best geslaagd, al zeggen we het zelf.

Vond je het leuk? Laat het Anjuli weten:

of deel:

via Whatsapp via e-mail

Meer zien?

Bekijk het fotoalbum door Jordi Wallenburg

Sla Rock Werchter op als favoriet

Opslaan

Meer info: naar de festivalpagina

Meer uit het blog

De ware betekenis van A Free State of Llow

Report over Lowlands

Dinsdag 22 augustus 2017

Lowlands, een campingflight naar the free state of llow. Deze 25ste editie werd des te meer duidelijk waar al die...

STRAF_WERK Festival: Een in-your-face voor iedereen die bij slecht weer zijn ticket verkoopt

Nieuws

Dinsdag 22 augustus 2017

De weersvoorspellingen waren slecht, dus TicketSwap stond binnen no-time vol met tickets. Moet je niet doen, want voor je het...

REC. Festival haalt Strange Sounds From Beyond naar Rotterdam

Dinsdag 22 augustus 2017

Nieuwe namen voor het Rotterdamse clubfestival.

Voltt herpakt zich als iconisch stadsfestival met de heropening van de scheepsbouwhelling

Nieuws

Dinsdag 15 augustus 2017

Na drie jaar gaat 'de Helling' weer open en kan er ein-de-lijk weer gedanst worden op de iconische Y-stage van...

Volwassen kinderen zijn de baas op Het Land van Ooit Festival

Report over Het Land van Ooit

Dinsdag 15 augustus 2017

Het Land van Ooit festival beleefde een prima debuut. Gabriëla nam voor ons een kijkje.

Paradigm Festival, uniek in zijn soort

Nieuws

Dinsdag 15 augustus 2017

Jackie ging voor ons naar Paradigm Festival in Groningen. Lees hier wat ze ervan vond.

De ongezouten mening van kinderen over Appelsap 2017

Report over Appelsap

Inclusief fotoalbum

Zondag 13 augustus 2017

Drie dingen spreken de waarheid; dronken mensen, leggings en kinderen. Dat er meer dan gebruikelijk veel kinderen op Appelsap rondliepen...

De grootste elektronische familie van Nederland

Report over Electronic Family

Woensdag 9 augustus 2017

Ralph ging voor ons naar Electronic Family, het grootste outdoor trance-evenement van Europa.