Festivalagenda Blog Zoek

Leestijd: 4 minuten. Afbeelding: MichielTon.com

Report over Into The Woods Winter Weekender

De meest verwonderlijke takkenzooi ooit

Door Marnix Tanis op donderdag 3 maart 2016

‘Het bos in gestuurd worden’, heeft vanaf nu voor mij een nieuwe betekenis. Omvangrijker dan welk hutje op de hei dan ook. Ik ken ze nog wel van m’n puberteit, waar ik altijd chillde met m’n vrienden midden op de Veluwe. Zo’n gure vrijdagavond met je fles Boswandeling en amateuristisch gedraaide jointjes. Na vier uur wetend dat je maar beter naar huis kan gaan, voordat je met je reet vastgevroren zit aan het houten bankje midden op die eenzame heuvel. Maar dit ging veel verder. Een hutje werd uiteindelijk een Amsterdamse club, en de heide had zichzelf gereïncarneerd als één groot sprookjesbos. Het weekendje weg in eigen stad kon voor mij eindelijk beginnen met Into the Woods voor de deur. In een staat van kinderlijke euforie en lichte graskriebels die nog waren blijven hangen van mijn eerdere ervaringen in de Amersfoortse bossen, sprong ik samen met ’n vriend op de fiets richting Radion.

Onderweg als dappere mannen, nog even die ultra gore Albert Heijn wijn naar binnen tikken, al was het alleen al om nog warm te blijven zo aan het einde van februari. Finally, daar was ik dan. Nog steeds dat gure wintergevoel buiten, maar ohhh zo hartverwarmend daarbinnen. Mijn intieme avondje bij de meest ludieke weekender kon beginnen. 

We sloten achteraan in een rij die een mini-S vormde en ons daardoor maar kort de tijd gaf om ons Albert Heijn wijntje aan wie dan ook uit te delen. Na de vriendelijke glimlach van een boom van een uitsmijter, liepen we dan eindelijk het kabouter paradijs binnen waar we al zolang naar toegeleefd hadden. Met ’n strategische opsplitsing van de kluisjes en de munten waren we dan ook zo binnen. Autistisch als ik ben, moet ik altijd eerst even aarden. Zeker met al die verdwaalde hertjes krioelend om me heen. Eén was vastberaden om er de hele nacht te blijven hangen en als opperhert iedereen op te vangen en te voorzien van een heerlijke shot aan zijn oranje bar. Jägermeister heette het hert, die menig bezoeker een nog warmer gevoel van binnen zou bezorgen.

 Toch maar de grote zaal in waar meteen duidelijk werd waarom Into the Woods niet alleen outdoor hoeft te zijn. Bijna gespiesd door ’n uit de kluiten gewassen boomhut, was het duidelijk dat dit festival in al zijn bedoelingen al volgroeid was en in die afgelopen jaren zijn naam had opgebouwd. De afgeladen bak werd gehost door de exotische Chloë (FR) die flink aan het zagen was en de toon voor deze verbazingwekkende avond had gezet. Met een ‘zondagse’ boswandeling ingezet over de dansvloer, stuitte je al snel op een dansende Ficus. En zwevende paddenstoelen. De sfeer was gemoedelijk en ondanks dat de marathon al zo’n zwevenentwintig uur aan de gang was hadden de bosbewoners elkaar duidelijk gevonden.

Zo ook in het café beneden waar Bonnefooi zijn ‘eigen house en tune’ had ingezet. Vrolijke deuntjes en een speelsere gemoedstoestand dan Zapp’s gemiddelde BZT show, zorgde samen met de photobooth voor een solide bosrand. De tijd begon te vliegen, wat te merken was in de ultra zen-ruimte, waar de speeltuin uit mijn vroegere jeugd niet tegen op kan. Mega hangmatten, in elkaar gevlochten met de meest ingewikkelde padvindersknopen en professionele massage tafels. Duidelijk was dat hier de gevreesde zondag inmiddels was aangebroken, aangezien een hoop mensen er voor kozen om een keer wat anders in de dixi te droppen dan gewoonlijk. Omgebouwd tot biechthok konden bezoekers hun zondes van de afgelopen uren kwijt bij de paus Franciscus van de nacht. So far was ik nog zo heilig als wat, dus liet ik die wildcard maar open voor later op de nacht. 

Eenmaal nog dieper het bos in gestuurd, bleven we eindigen bij onze steady oranje hert. Totdat een losgeslagen hert zichzelf profileerde als meest betrouwbare ‘tripadvisor’ en ons eindelijk richting een nieuw stukje glorie bracht. Een soort secret carnavalsoptocht onder de noemer “into the groove” die me een compleet nieuwe onderwaterwereld liet zien. Met wat zootje geclusterde schelpen en een ronddraaiende duiker van papier-maché die boven de booth uit staken leek het wel verdacht veel op het verloop van mijn avond. De bomvolle  discotrein had een goede vaart met Dave Dinger (DE) als machinist. Ik kon mijn Shirley Temple smile niet onderdrukken. Helemaal niet als ik om me heen kijk en elk van mijn vrienden met hun Madonna mentaliteit die ‘groove’ naar een volgend station zie brengen. Eén blije roedel op weg naar het einde van het bos waar de laatste herder er nog een schep bovenop doet.

Illustratief voor dit hele avontuur bracht Continuous Space Time de laatste platen op tafel. Met m’n vastgevroren glimlach trok ik met m’n roedel weer naar buiten en wanneer het daglicht mij doet beseffen dat alle herten de dromen uit hun winterslaap weer mee naar huis moeten nemen weet ik het zeker. Maakt niet waar je Into the Woods ook zal bezoeken, het blijft een verwonderlijke takkenzooi met héél veel groeipotentie en zonder enige eikels.

Vond je het leuk? Laat het Marnix weten:

of deel:

via Whatsapp via e-mail

Meer zien?

Bekijk het fotoalbum door MichielTon.com

Meer uit het blog

Door Sneeuwbal Winterfestival valt er tóch nog wat te festivallen deze winter

Nieuws

Maandag 13 november 2017

Het festivalseizoen is alweer even achter de rug en ADE hebben we ook weer overleefd. Toch betekent dat niet dat...

Stroboscopes & Smokemachines is de nieuwe muziekdocumentaire over de 'West Coast sound of Holland'

Nieuws

Maandag 13 november 2017

De filmmakers achter Blitzkickers hebben na de korte documentaire serie ‘De Golven van de West Coast Sound of Holland’, geproduceerd...

Debuutfestival de Amsterdamse Winterparade moet ultiem kerstgevoel naar Amsterdam brengen

Nieuws

Donderdag 9 november 2017

In navolging van wereldsteden als Londen (Winter Wonderland), New York (Bryant Park Winter Village) en de bekende kerstmarkten in Duitsland,...

REC. is een neonverlichte ruwe diamant

Nieuws

Inclusief fotoalbum

Dinsdag 7 november 2017

Julie ging voor ons naar REC. in Rotterdam. Lees hier alles over haar bevindingen.

Vriendengroep uit Amsterdam-Zuidoost wint clubavond in De Marktkantine

Nieuws

Vrijdag 3 november 2017

Eerder berichtten we al over Partymacher, de zoektocht naar hét nieuwe Amsterdamse clubconcept van Apenkooi Events, Rabobank Amsterdam en De...

Een telefoonverbod en een nieuwe locatie voor Georgie's Wintergarten

Nieuws

Donderdag 26 oktober 2017

"We filmen onze helden in plaats van dat we met ze dansen. We liken in plaats van dat we iets...

Foo Fighters bevestigd voor Pinkpop 2018

Nieuws

Maandag 23 oktober 2017

Ja hoor, ADE is afgelopen en het vooruitblikken naar het aankomende festivalseizoen mag nu alweer beginnen. Foo Fighters zijn zojuist...

Audio Obscura x Rijksmuseum verbetert waar het verbeteren moet

Maandag 23 oktober 2017

Underworld onder het Rijksmuseum, veel unieker dan dat wordt het niet meer.