Festivalagenda Blog Zoek

Leestijd: 4 minuten. Afbeelding: MichielTon.com

Report over Into The Woods Winter Weekender

De meest verwonderlijke takkenzooi ooit

Door Marnix Tanis op donderdag 3 maart 2016

‘Het bos in gestuurd worden’, heeft vanaf nu voor mij een nieuwe betekenis. Omvangrijker dan welk hutje op de hei dan ook. Ik ken ze nog wel van m’n puberteit, waar ik altijd chillde met m’n vrienden midden op de Veluwe. Zo’n gure vrijdagavond met je fles Boswandeling en amateuristisch gedraaide jointjes. Na vier uur wetend dat je maar beter naar huis kan gaan, voordat je met je reet vastgevroren zit aan het houten bankje midden op die eenzame heuvel. Maar dit ging veel verder. Een hutje werd uiteindelijk een Amsterdamse club, en de heide had zichzelf gereïncarneerd als één groot sprookjesbos. Het weekendje weg in eigen stad kon voor mij eindelijk beginnen met Into the Woods voor de deur. In een staat van kinderlijke euforie en lichte graskriebels die nog waren blijven hangen van mijn eerdere ervaringen in de Amersfoortse bossen, sprong ik samen met ’n vriend op de fiets richting Radion.

Onderweg als dappere mannen, nog even die ultra gore Albert Heijn wijn naar binnen tikken, al was het alleen al om nog warm te blijven zo aan het einde van februari. Finally, daar was ik dan. Nog steeds dat gure wintergevoel buiten, maar ohhh zo hartverwarmend daarbinnen. Mijn intieme avondje bij de meest ludieke weekender kon beginnen. 

We sloten achteraan in een rij die een mini-S vormde en ons daardoor maar kort de tijd gaf om ons Albert Heijn wijntje aan wie dan ook uit te delen. Na de vriendelijke glimlach van een boom van een uitsmijter, liepen we dan eindelijk het kabouter paradijs binnen waar we al zolang naar toegeleefd hadden. Met ’n strategische opsplitsing van de kluisjes en de munten waren we dan ook zo binnen. Autistisch als ik ben, moet ik altijd eerst even aarden. Zeker met al die verdwaalde hertjes krioelend om me heen. Eén was vastberaden om er de hele nacht te blijven hangen en als opperhert iedereen op te vangen en te voorzien van een heerlijke shot aan zijn oranje bar. Jägermeister heette het hert, die menig bezoeker een nog warmer gevoel van binnen zou bezorgen.

 Toch maar de grote zaal in waar meteen duidelijk werd waarom Into the Woods niet alleen outdoor hoeft te zijn. Bijna gespiesd door ’n uit de kluiten gewassen boomhut, was het duidelijk dat dit festival in al zijn bedoelingen al volgroeid was en in die afgelopen jaren zijn naam had opgebouwd. De afgeladen bak werd gehost door de exotische Chloë (FR) die flink aan het zagen was en de toon voor deze verbazingwekkende avond had gezet. Met een ‘zondagse’ boswandeling ingezet over de dansvloer, stuitte je al snel op een dansende Ficus. En zwevende paddenstoelen. De sfeer was gemoedelijk en ondanks dat de marathon al zo’n zwevenentwintig uur aan de gang was hadden de bosbewoners elkaar duidelijk gevonden.

Zo ook in het café beneden waar Bonnefooi zijn ‘eigen house en tune’ had ingezet. Vrolijke deuntjes en een speelsere gemoedstoestand dan Zapp’s gemiddelde BZT show, zorgde samen met de photobooth voor een solide bosrand. De tijd begon te vliegen, wat te merken was in de ultra zen-ruimte, waar de speeltuin uit mijn vroegere jeugd niet tegen op kan. Mega hangmatten, in elkaar gevlochten met de meest ingewikkelde padvindersknopen en professionele massage tafels. Duidelijk was dat hier de gevreesde zondag inmiddels was aangebroken, aangezien een hoop mensen er voor kozen om een keer wat anders in de dixi te droppen dan gewoonlijk. Omgebouwd tot biechthok konden bezoekers hun zondes van de afgelopen uren kwijt bij de paus Franciscus van de nacht. So far was ik nog zo heilig als wat, dus liet ik die wildcard maar open voor later op de nacht. 

Eenmaal nog dieper het bos in gestuurd, bleven we eindigen bij onze steady oranje hert. Totdat een losgeslagen hert zichzelf profileerde als meest betrouwbare ‘tripadvisor’ en ons eindelijk richting een nieuw stukje glorie bracht. Een soort secret carnavalsoptocht onder de noemer “into the groove” die me een compleet nieuwe onderwaterwereld liet zien. Met wat zootje geclusterde schelpen en een ronddraaiende duiker van papier-maché die boven de booth uit staken leek het wel verdacht veel op het verloop van mijn avond. De bomvolle  discotrein had een goede vaart met Dave Dinger (DE) als machinist. Ik kon mijn Shirley Temple smile niet onderdrukken. Helemaal niet als ik om me heen kijk en elk van mijn vrienden met hun Madonna mentaliteit die ‘groove’ naar een volgend station zie brengen. Eén blije roedel op weg naar het einde van het bos waar de laatste herder er nog een schep bovenop doet.

Illustratief voor dit hele avontuur bracht Continuous Space Time de laatste platen op tafel. Met m’n vastgevroren glimlach trok ik met m’n roedel weer naar buiten en wanneer het daglicht mij doet beseffen dat alle herten de dromen uit hun winterslaap weer mee naar huis moeten nemen weet ik het zeker. Maakt niet waar je Into the Woods ook zal bezoeken, het blijft een verwonderlijke takkenzooi met héél veel groeipotentie en zonder enige eikels.

Vond je het leuk? Laat het Marnix weten:

of deel:

via Whatsapp via e-mail

Meer zien?

Bekijk het fotoalbum door MichielTon.com

Meer uit het blog

Bonobo, Yellow Claw en Oscar and the Wolf onder laatste grote namen voor Sziget 2018

Nieuws

Vrijdag 25 mei 2018

De line-up is nu zo goed als compleet.

Het geheim van de Zon

Report over De Zon

Donderdag 24 mei 2018

Geen festival zo vreemd, uniek en smerig lekker als de Zon. Wat is het geheim?

Wildeburg maakt de gehele line-up bekend

Nieuws

Donderdag 24 mei 2018

Grofweg zo'n 140 namen pronken op 't affiche.

"We willen ooit stagediven in pak."

Nieuws

Woensdag 23 mei 2018

Hoe kicken is het om talenten te volgen die op het punt van doorbreken staan? Lees hier het resultaat.

De onbereikbare climax van de opwarm-dj

Nieuws

Dinsdag 22 mei 2018

Hard to get vind ik juist lekker

“XTC is de nieuwe cannabis geworden”

Nieuws

Donderdag 17 mei 2018

Wetenschapper en raver Ton Nabben vertelt over zijn jarenlange onderzoek over drugsgebruik in het uitgaans- en festivalleven

Onze route door de timetable van Toffler Festival

Nieuws

Dinsdag 15 mei 2018

Zeg maar dag tegen je keuzestress

The Crave Festival: de hele dag trippen achter de duinen

Nieuws

Maandag 14 mei 2018

Obscure electro en Haagse gezelligheid blijken de perfecte match te zijn