Festivalagenda Blog Zoek

Leestijd: 3 minuten. Afbeelding: Nadirah Pikart

Report over VOLTT

De afsluiting van VOLTT laat het publiek kwijlend achter

Door Max van der Voort op donderdag 1 september 2016

Als je net als ik niet op vakantie gaat en onverhoopt ook de afgelopen twee zomers als festival-nomade hebt doorgebracht, zou je zomaar dezelfde conclusie als ik kunnen trekken: je kunt na die periode aardig wat festivals van je bucketlist wegstrepen. Toch was ik nog nooit naar Voltt Loves Summer geweest. Echter, dacht ik mijmerend onderweg naar Voltt: ‘met een resumé aan positieve verhalen en dikke artiesten, zou dit nog wel eens een nieuwe favoriet kunnen worden. ZIN IN!’. Ik begon mijn pelgrimstocht vanuit het verre oosten richting het noorden van Amsterdam.

Voltt1

Eerst maar even wat informatie over de stages. Voltt had in totaal vijf verschillende stages die aangegeven werden met de letters: X,Y, Z, V en W. Wat mij opviel: het was erg lastig navigeren over het terrein. Dit kwam mede doordat de letters van de stages niet heel zichtbaar waren. Alternatieve hypotheses die door mijn hoofd spookten: Misschien heb ik last van een zonnesteek? Nu al een biertje te veel gedronken? Of ben ik gewoon blind? Met de lichte verwarring die door mijn hoofd spookte besloot ik om een grote tent van pakweg vijftien meter in te gaan. (later na historisch onderzoek bleek dat dus stage Z te zijn). Drie namen die met grof geweld deze grote tent zouden volpompen met techno en house waren Ø [Phase], Shifted en DVS 1. Daarna stond voor mij Conforce op de planning. Opzwepende geluiden drongen met grof geweld m’n oren binnen. Conclusie: Conforce zette een enorm heftige set neer, zeker voor het tijdstip van de dag. Het publiek reageerde echter positief en de benen werden snel heen en weer geschoven over de houten vloer. Deze aanstekelijke vibe bracht mij ook in vervoering en zodoende walste ik vrolijk mee met de menigte.

Voltt2

Met de dagelijkse dosis beweging achter de rug werd het tijd om het buitenterrein verder te verkennen. Terwijl de zon inmiddels wat lager aan de hemel stond, begon de NDSM-werf lekker vol te stromen met goedgehumeurde festivalgangers. Het publiek bestond uit aantrekkelijke mensen die je kort samengevat ‘brede binkies en slanke chickies’ zou kunnen noemen. Zij stonden het industriële havengebied goed. De sfeer was uitmuntend, er werd gelachen, gedanst en gesjanst. Er werd wat gedronken, gegeten en zelfs de zomerse marktjes stonden vol met geïnteresseerden. Deze relaxte vibe die op het terrein heerste maakten het terrein nog exotischer dan de kleurrijke kimono’s die twee jongens voor mij aanhadden. Terwijl de zon weerkaatste in de tientallen zonnebrillen, werd de funky house van Scuba op de mainstage (open air), met open armen ontvangen. De twee-uur-durende set was de perfecte opwarming voor de twee grote techno-DJs die volgden. Omdat de ambiance en het weer buiten subliem waren, heb ik de meeste tijd in de open lucht gespendeerd, alwaar ik omringd door oude en nieuwe bekenden, genoot van een ijskoude corona.

Als afsluiting kreeg het publiek buiten een masterclass techno te horen. De meester? Niemand minder dan Ben Klock. Toen ik zag dat hij zou draaien was er die dag tenminste één festival dilemma minder: de afsluiting. Het samenspel tussen de intens rode lichten en flitsende witte lichten maakten een vurig spektakel van de show van Ben Klock. Dit gecombineerd met snoeiharde tonen en ietwat abstracte, industriële op hoog tempo zorgden voor een bijzondere synergie. Klock leek het publiek compleet te hypnotiseren met zijn briljant gestructureerde set.

Voltt3

“Jongens, het zit erop. Dit was weer een editie van Voltt Loves Summer”, klonk het opeens. Mijn eerste reactie? ‘SHIT’! Want voor ik het wist waren de laatste twee uurtjes als een raket van de NASA voorbij gevlogen. Maar, wat was het een fijne dag. Zelfs met mijn persoonlijke navigatie-problemen, waar ik overigens verder niemand over heb horen klagen, was het een grandioos festival. Het weer was perfect, de zomerse vibe was aanwezig en de line-up was meer dan vol(tt)waardig.

Vond je het leuk? Laat het Max weten:

of deel:

via Whatsapp via e-mail

Meer zien?

Bekijk het fotoalbum door Nadirah Pikart

Meer uit het blog

MadNes: Het festival dat het anders durft te doen

Report over MadNes Festival

Inclusief fotoalbum

Woensdag 10 juli 2019

Clinics, surfen, skateboarden, muziek en nog veel meer op een Waddeneiland. MadNes doet alles net even anders.

3x waarom life better was By the Creek

Report over By the Creek Festival

Inclusief fotoalbum

Woensdag 10 juli 2019

Kwam het festival de belofte na, en zo ja, hoe?

Drukbezocht Down the Rabbit Hole doet weer gewoon waar het goed in is

Report over Down The Rabbit Hole

Inclusief fotoalbum

Woensdag 10 juli 2019

Down The Rabbit Hole 2019 bestond uit veel bezoekers en te weinig weinig uren, wat een combinatie is die we...

Festivalbot: een splinternieuw festivalorakel

Nieuws

Maandag 8 juli 2019

Wij spraken met het team achter deze innovatieve festivaltool.

SWF verhuist, vernieuwt en verrast

Nieuws

Vrijdag 5 juli 2019

Met de toenemende concurrentie is het belangrijk om jezelf te vernieuwen, zo zal STRAF_WERK ook gedacht hebben, toen ze hun...

Tips uit de tipi: juli-festivals die een bezoekje waard zijn

Nieuws

Dinsdag 2 juli 2019

Weet jij al waar je deze maand naartoe gaat?

Op deze festivals lopen de meeste Instagrammers rond

Nieuws

Maandag 1 juli 2019

Op Down the Rabbit Hole wordt naar ratio het meest op Instagram gedeeld. Op het Zwarte Cross festival het minst.

Compact Nomads brengt tribe dichter bij elkaar

Report over Nomads Festival

Maandag 1 juli 2019

Nomads levert in op ruimte, maar wint terrein aan gezelligheid.