Festivalagenda Blog Zoek

Leestijd: 5 minuten. Afbeelding: Yvette de Wit

Report over Melt! Festival

24 intense tentloze uren

Door Yvette de Wit op dinsdag 26 juli 2016

Duizenden uitzinnige mensen dansen om me heen. In opperste staat van geluk pulserend op de heerlijke klanken van Kollektiv Turmstrasse. Er ontstaat een energie-explosie op de dansvloer. Boven ons schittert een zee van flikkerende sterren, reflecterend in het uitgestrekte Gremmin meer. De mannen achter de draaitafels nemen me mee in hun ritmische en diep melodische muziek. Ik begeef me in een prachtige ijzeren stad; het afgelegen Gräfenhainichen in Duitsland. Ik ben op Melt! Festival. Terwijl de muziek via mijn trommelvlies, door m’n hoofd, m’n armen de lucht in forceerde, herinner ik me ineens: ‘Ohja, we hebben dit jaar geen tent mee’.

Melt2

Begonnen als een kleine baken voor techno enthousiasten. Uitgegroeid tot een festival wat de grenzen tussen electro, hiphop, pop, rock en indie openbreekt en bovendien ieder jaar duizenden mensen trekt om te genieten van de beste elektronische muziek.

Met de herinneringen van vorig jaar, was de beslissing om vanuit Berlijn (mijn huidige woonplaats) zonder tent, vervoer, of andere essentiële camping gear naar Melt te reizen dan ook erg snel gemaakt. Misschien iets te impulsief. Gelukkig is verantwoordelijke, weloverwogen beslissingen maken nooit mijn sterkste kant geweest.

Ik en een vriendin hadden weken van tevoren al gebrainstormd over alle voorbereidingen. Dit jaar geen lekke matjes, regen in de tent en bedorven voedsel in de hitte, maar een waterdichte 6 persoons after-tent. Een enorme koelbox, dik geluidssysteem, 100 patronen en de volledige sterk afdeling mee. Kortom; alles voor een onverslaanbaar lang weekend Melt.

Melt3

Helaas lopen deze dingen nooit zoals gepland en keerde alles zich precies om. 5 Dagen Melt werd 24 uur Melt, met ander gezelschap dan vorig jaar. Wat ik nog WEL had was mijn verfrommelde papiertje met alle namen waarvoor ik naar Melt kwam. Motor City Drum Ensemble, Disclosure, Maceo Plex, Solomun, Mind Against, Jamie XX, Kollektiv Trumstrasse, Stimming, the Black Madonna. Het lijstje werd steeds langer en het briefje steeds onleesbaarder. Internationale helden en veelbelovende nieuwkomers. Who needs sleep met deze line-up? Mijn bloed ging al harder stromen bij het lezen van m’n eigen krabbels. Pure muzikale euforie wachtte op me en ik liet me door niets of niemand tegenhouden. Het briefje was het enige wat ik nog over had en het was de definitieve doorslag. We gingen godverdomme naar Melt.

Ik maakte mijn huisgenootje Tess onder valse voorwendselen enthousiast genoeg om mee te gaan zonder tent en de Melt taxi werd geboekt. Onderweg werd het haar duidelijk dat Beyonce toch echt niet zou optreden en er geen zwembad gevuld met hazelnoot ijs op haar te wachten stond. Jammer, te laat, we waren al gearriveerd.

Samen strompelde we de aircoloze auto uit. Met een flinke teug wodka achter de kiezen liepen we de gigantische kranen die de skyline van Melt vormen tegemoet. Tentje of niet, we wilden toch nog even wat van de campinggezelligheid proeven. We deden mee aan de Olympische bierspelen waar we de eerste Duitse biertjes wonnen met behoorlijk vreemde spellen. Na de bierspelen besloten we wat vrienden op te zoeken en wakker te schudden. De meest opvallende van het gezelschap was de ‘Techno oppermoeder‘. Een echte rave veteraan die met haar zoon en dochter al een aantal jaartjes Melt mee pakte.

Melt3

We bleven gezien onze 24-uursklok wellicht íets te lang hangen bij het tentenkamp van onze vrienden. Dus we snelden ons naar het festivalterrein. In de warmte van de zon genoten we van Stimming die weer een kwaliteitssetje weg gaf waarbij hij het elektronische koppelt aan het klassieke. Toch iets te langzaam naar onze mening, daarom verkasten we naar Diynamics Dj Phono. Hij omschrijft zijn muziek als: ‘emotional-temporary-minimal-but-then-more-and-more-techno-with- pop-appeal-thru-techhouse-suitable-for-dancing-taking-the-cake-techno-electro+surprise”. Prima dansbaar in ieder geval! Met verse cocktails in de handen, een zonsondergang op het netvlies en een groep lijpe Duitsers om ons heen doken we in het Gremmin meer in voor wat hoognodige afkoeling. Plons! Koud. Bibber. Afdrogen. Hop, richting Mind Against! We verlieten onze Duitse vrienden en dansten ons op weg naar de Big Wheel stage droog op wat hitjes van Two Door Cinema. Mind Against dus, wauw, techno van hoog niveau met een diepe, doordringende bassline aangevuld door oogverblindende visuals.

Ons oog viel op de show van Deichkind op de Melt mainstage. Dit was by far een van de meest uitbundige, gestoordste shows die ik in mijn korte leven vol festivals en concerten gezien heb. Dansende poppen van meters hoog, kostuums vol ledlampen, rolschaatsende rappers, artiesten die vanaf het podium over het publiek heen ziplinede. We werden duizelig van ZO veel gestoorde acts tegelijkertijd op 1 podium. Een halfnaakte man sprong met een opblaasbootje vanaf de stage op een zee van juichende mensen terwijl hij buckets confetti over ze strooide. Enkele weken geleden zijn er door een soortgelijke actie 5 mensen naar het ziekenhuis vervoerd dus we hielden veilig afstand. Onze oren waren ons hiervoor ook dankbaar. De klanken die Deichkind voortbracht omschrijven ze zelf als 'tech-rap'. Deze stroming had naar mening nooit uitgevonden hoeven te worden. Misschien probeerde ze met hun extreme shows hun stemgeluid te compenseren. Geloof me, dit was met niets te compenseren. Het techno rap geschreeuw verkrachtte onze oren. Moeilijk te geloven dat DJ Phono het brein achter de show van Deichkind is. Door naar Kollektiv Turmstrasse en Solomun, oprichter van het geliefde Diynamic label. Waar we weer heerlijk konden dansen op zijn alom geroemde deephouse.

MELT!

Mijn Jamie XX alarm ging af en we renden naar de Main. Ik baande me met mijn enorme telelens een weg door de menigte en kwam aan bij mijn o zo geliefde linksvoor. Ik danste en schoot tot ik erbij neer viel. Zijn stijl leek compleet veranderd te zijn in vergelijking met vorig jaar maar dit maakte het er niet minder op.

Eindelijk, de Sleepless Floor was aan de beurt! Dansend zagen we de zon weer opkomen vergezeld met een dikke techno set van Ø [Phase] en de hardcore melt gangers die ook niet aan slapen deden. Er zaten inmiddels al heel wat dans uren in onze spieren en deze moesten versoepeld worden met wat Vinyasa yoga en Rave Aerobics. We bogen ons in de raarste posities en liepen als herboren weer weg. Voldaan en vermoeid stapten we in de middag taxi weer in en besloten we onze Berghain after toch nog maar even uit te stellen. Melt, je was weer een lust voor het oog en een verwarming voor het muzikale hart. 24 uur was natuurlijk lang niet genoeg. Ik zie je volgend jaar weer terug, en het jaar erna en daarna, en daarna. Ik denk dat ik na deze 24-uurservaring chronische Melt!-fomo heb opgelopen. Dokter?

Vond je het leuk? Laat het Yvette weten:

of deel:

via Whatsapp via e-mail

Meer zien?

Bekijk het fotoalbum door Yvette de Wit

Sla Melt! Festival op als favoriet

Opslaan

Meer info: naar de festivalpagina

Meer uit het blog

HORST 2018: Kunst, festivalarchitectuur, muziek en Belgisch Bier

Nieuws

Inclusief fotoalbum

Donderdag 20 september 2018

HORST vierde haar jubieum- en tevens laatste editie in stijl.

Ed Sheeran eerste headliner Sziget Festival 2019

Nieuws

Donderdag 20 september 2018

Sziget pakt het gelijk groots aan voor de 2019-editie. Het multiculturele muziekfestival bevestigt de komst van één van de grootste...

Lollapalooza Berlin: El Oh Double-El Ey, Pee Ey L Double-Oh Zet Ey

Report over Lollapalooza Berlin

Donderdag 13 september 2018

Ninarosa ontcijferde waar de letters in Lollapalooza (Berlin) eigenlijk voor staan.

Elrow gaat veel verder dan de doorsnee festivalproductie

Report over Elrow Town Festival

Donderdag 13 september 2018

Timos ging voor ons naar het debuut van Elrow Town Festival Amsterdam.

Droom van het Zuiden

Report over Dream Village

Donderdag 6 september 2018

Lisa ging voor ons naar Dream Village om te kijken hoeveel van haar dromen daar waarheid zouden worden.

Zakaj turisti prihajajo v Mysteryland?

Report over Mysteryland

Inclusief fotoalbum

Donderdag 30 augustus 2018

Mysteryland was multicultureel, strak georganiseerd, fideel, groots, impressief en nog maar een keer multicultureel. Erg multicultureel. Vandaar de Sloveense titel...

Lowlands 2018 in 15 buitengewoon opvallende situaties

Nieuws

Inclusief fotoalbum

Donderdag 23 augustus 2018

Er is inmiddels een hoop gevlogd, gefotografeerd, geblogd en verteld over Lowlands, maar wij zijn er ook geweest en willen...

YellowTipi onderzoekt: op festivalavontuur met Interrail

Nieuws

Inclusief fotoalbum

Donderdag 23 augustus 2018

Rhoda ging voor ons, gewapend met haar fotocamera op festivalavontuur met Interrail.

Ontdek alle festivals

Ontdek Amsterdam Dance Event